کربلا را عشق،عالمگیر کرد

قلبهای خسته را تسخیر کرد

قصه عدل علی و کینه ها

زوزه های خصم را،شبگیر کرد

انتقام دیگری در راه بود

تشنگان را تشنه کامی سیر کرد

چون شنید از بلبلان سوز عطش

رو به سوی کوچه ی تقدیر کرد

عکس چشمانش،دل از دریا ربود

با تبسم،آب را تحقیر کرد

مشک از جانش مهم تر گسته بود

دستها را طعمه ی شمشیر کرد.