تبعید شده ام به جهانی ، دوراز تو ، تاریک و ترسناک
به این کره خاکی که آسمان ها با تو فاصله دارم ...
و این نهایت مهربانی توست که تبعیدم نکرده ای به جهانی " بدونخودت"
خدایا نه زمین و نه آسمان های بی کرانت...
"هیچ کدام"
باعث دوری تو از من نمیشود چون خودت گفته ای از رگ گردن به من نزدیک تری
خدایا تا زمانی که میدانم از قلب کوچکم تا بزرگی تو یک راه مستقیم است
هیچوقت گم نمیشوم همیشه از این راه به سراغت می آیم
(خط خطی های خودم)
برچسب:
نویسنده: آرمین آرامفر