استاد حسن زاده آملی و زیارت حضرت دانیال نبی علیه السلام

«… این عزیزانی را که فانی در ولایتند و راهیجز ولایت در رسیدن به کمال نمی شناسند در معرض اتهاماتی قرار میدهند که بسیار مایهتأسف است…

[حضرتعلامه حسن زاده] میفرمودند: یک وقتی ما مشرف شدیم شوش. آن شهری که دانیال نبی دفنهستند. گفتیم برویم زیارت این پیامبر خدا. وضو گرفتیم و آماده شدیم و رفتیم بهنزدیک مزار ایشان . دم در موقعی که خواستم وارد شوم آن قدر عظمت ایشان مرا گرفت وآن قدر تحت تاثیر عظمت ملکوتی ایشان واقع شدم دیدم نمیتوانم قدم از قدم بردارم.

باخود گفتم کجا تو با این وضعی که داری و با این موقعیتی که داری می خواهی برویزیارت این حقیقتی که واسطه فیض بین حق و خلق است. عقب گرد کردم.

بازدیدم نمیتوانم از خیر فیض زیارت این انسان کامل دست بردارم باز طمع کردم بروم جلوو از فیض زیارت ایشان بهره ببرم. یک مقدار جلو رفتم باز این حالت بر من عارض شدنتوانستم جلو بروم. باز برگشتم عقب به طوری کلی منصرف شدم از زیارت حضرت دانیال .ساک در دستم بود حیران و سرگردان در خیابانهای اطراف می گردیدم و نمی دانستم چهکار کنم.

من[آیت الله رمضانی] حوصله ام سر رفت و گفتم بالاخره زیارت رفتید یا نرفتید؟

ایشانفرمود: رفتم اما چه رفتنی؟ هر کس در آنجا بود حکم به جنون من کرد.

عرضکردم چکار کردید؟

فرمود:دیدم نمی شود از فیض زیارت دست برداشت. از آن طرف هم نمی شود به شکل طبیعی و معمولبه زیارت یک انسان کامل رفت. کاری کردم که هر کس بود در آنجا حکم به جنون من داد.

عرضکردم چه کردید؟

فرمود:از همان بدو ورود تا پای ضریح با این عبا و قبا و این وضعی که داشتم سینه خیز رفتمو خودم را به کنار ضریح رساندم و باز با همان حالت بازگشتم.

اینمقام معرفت یک انسانی است که میفهمد که در این نظام انسان کامل چه جایگاهی دارد.این انسان اعتقاد دارد که ائمه معصومین علیهمسلاماللهاجمعین, علیبنابیطالب واولاد طاهرین در مقام مقایسه با دانیال نبی همان نسبتی را دارند که خاتم الانبیاءصلی الله علیه و آله و سلم با دانیال نبی دارند » (پایان کلام حضرت آیت اللهرمضانی مد ظله)

http://www.erfanvahekmat.ir/questions-and-answers/qa-104