یا حسین

از گریـﮧ کـﮧ خستـﮧ مـﮯ شد ، چـ شـ م مـﮯ دوخت بـﮧ آسمون شب "خـ رابـ ـﮧ" ...

باهاش درد و دل مـﮯ کرد ...هم گمشده داشت تو آسمون ... :

【 راستـﮯ تو از تو آسمون ببین بـ ابـ اے من کجاست 】

【 بـهش بـگـو کـﮧ دخـ تــ رت ساکنِ تو خرابـﮧ هاست 】

و هم یـﮧ آشنا ... :

【 بـﮧ ماه آسمون مـﮯ گفت شمع شبستون منـﮯ 】

【 یاد عـ مـ و بـخـیـر کـﮧ تو مثل عـ مـ و جـون منـﮯ 】