در سوره یونس آیه پنجم نوشته شده است:
هُوَ الَّذِی جَعَلَ الشَّمْسَ ضِیَاء وَالْقَمَرَ نُورًا وَقَدَّرَهُ مَنَازِلَ لِتَعْلَمُواْ عَدَدَ السِّنِینَ وَالْحِسَابَ مَا خَلَقَ اللّهُ ذَلِکَ إِلاَّ بِالْحَقِّ یُفَصِّلُ الآیَاتِ لِقَوْمٍ یَعْلَمُونَ
اوست کسى که خورشید را روشنایى بخشید و ماه را تابان کرد و براى آن منزلهایى معین کرد تا شماره سالها و حساب را بدانید خدا اینها را جز به حق نیافریده است نشانه ها[ى خود] را براى گروهى که مى دانند به روشنى بیان مى کند
"ضیا" به معنی چیزی است که از خود نور ساطع می کند مانند چراغ و نور جسمی است که فقط نور را ساطع می کنند(مثل آینه ای که نور را انعکاس می دهد) و در این آیه قرآن به خوبی اشاره می کند که نور خورشید از خود آن است ولی نور ماه متعلق به خود آن نیست.
اما در سوره شمس آیات 1 تا 4 به طور مستقیم به این موضوع اشاره می شود که نور خورشید در شبها توسط ماه انعکاس داده می شود.
وَ الشَّمْس وَ ضُحَاهَا – وَ الْقَّمَرِ إذا تَلَاها – وَ النَّهَارِ إذا جَلاهَا – وَ اللیْل إذا یَغْشَاهَا
« سوگند به خورشید و پرتو آن ــ و به ماه وقتیکه آنرا بازتاب می دهد ــ و به روز وقتیکه آنرا متجلی می کند ــ و به شبوقتیکه آنرا می پوشاند»
این دانش ها شاید با توجه به علم روز پیش پا افتاده باشند اما با توجه به علم آن روز دانستن این دانش ها آن هم در شبه جزیره عربستان حکم معجزه را دارد.
این نیز یکی دیگر از معجزات قرآن است؛ الله اکبر
برچسب:
نویسنده: آرمین آرامفر