امام حسین (علیه السلام)

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin-top:0in; mso-para-margin-right:0in; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0in; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:Arial; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}

عربی بادیه نشین نزد امام حسین (علیه السلام) آمد و عرض کرد:"یابن رسول اللّه ! قرض بزرگی بر گردن من است و از پرداختآن عاجزم. به خود گفتم از کریم ترین افراد درخواست کمک کنم و کریم تر از اهل بیتِرسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) نیافتم.

امام (علیه السلام) به او فرمود: "اى برادر عرب، سهپرسش از تو مىپرسم؛ اگر یکى را جواب دادى، یک سوم و اگر دو پرسش را پاسخ گفتی، دوسوم و اگر همه را جواب دادى، تمامی قرضت را به تو عطا مىکنم."

اعرابی عرض کرد: "یابن رسول اللّه! آیا کسی چون توکه از اهل علم و شرف هستی، از کسی مثل من سؤال میکند؟!"...

حضرت فرمود: "آری، از جدّم شنیدم که فرمود:"احسان به هر کس باید به میزان معرفت او باشد."

اعرابی عرض کرد: "هر چه میخواهی بپرس، اگر میدانستمکه پاسخ خواهم داد و اگر نمیدانستم، از شما میآموزم."

امام حسین(علیه السلام) فرمود: "بهترین عمل چیست؟"

مرد اعرابی عرض کرد: "ایمان به خدا"

حضرت فرمود: "چه چیز، بنده را از هلاکت میرهاند؟"

عرض کرد: "اعتماد و توکل به خدا."

حضرت فرمود: "زینت انسان به چیست؟"

عرض کرد: "علمى که توأم با حلم و بردبارى باشد."

فرمود: "اگر این نشد؟"

عرض کرد: "مالى که با جوانمردى و بخشش همراه باشد."

فرمود: "اگر این هم نشد؟"

عرض کرد: "فقرى که با صبر همراه باشد."

فرمود: "اگر این هم نشد؟"

عرض کرد: "صاعقهاى که از آسمان بیاید و او رابسوزاند؛ چرا که این چنین فردی شایسته این گونه سرنوشتى است."

امام حسین (علیه السلام) تبسم نمود و کیسهاى را که حاوىهزار دینار بود و انگشترى را که نگین آن دویست درهم مىارزید، به وى عطا کرد وفرمود: "اى اعرابى! دینارها را به طلبکاران بده و بهاى انگشتر را در زندگىخود صرف کن."(1)

اعرابى عطاى حضرت را گرفت و گفت: "خدا بهتر مىداندکه رسالتش را در کجا و در چه خاندانى قرار مىدهد