خودشناسی راهی به سوی خداشناسی!

انا لله وانا الیه راجعون

همانا ازخداییم و به سویش باز می گردیم.

قراره بهسوی او برگردیم به سوی ذاتی که دیده نمی شود با چشم سر، شنیده نمی شود با گوش سرمگر با نشانه ها و آیاتی که در این عالم برای بندگان و مخلوقاتش گذاشته تا راه بهسوی او ببرند.

این آیاتبه دو صورت انفسی و آفاقی دیده می شود.

آیات انفسییا همان انسان شناسی که بهترین راه برای رسیدن به خداشناسی است و آیات آفاقی آنچه در طبیعت و دنیای پیرامون ماانسان ها وجود دارد.

آن قدر بهاین دو مقوله عادت کرده ایم که خیلی به چشم مان نمی آید و به آن ها فکر نمی کنیم.عادت است دیگر، فکر کردن را از انسان می گیرد!

با تأمل دراسرار و حکمت هایی که خداوند در وجود انسان نهاده است ارتباط می یابد و شناخت آنها بر معرفت آدمی درباره صفات خدا می افزاید.

آنچه دروجود ما انسان ها به امانت گذاشته شده است نشانه های علم، قدرت و حکمت خداست و درمیان آفریدگان هیچ موجودی مانند انسان و به اندازه او دارای سر و حکمت نیست.

پ.ن: کمیبه خودمان فکر کنیم و خودمان را بشناسیم تا با این شناخت راه به سوی خدای عالمببریم.

منبع:انسان در قرآن آیت الله مصباح یزدی