نظریه ای دیگر به جنایات هولناک بشر در طول تاریخ می پردازد و نظر بالا را خودخواهی انسان می داند که می خواهد بر همه موجودات جهان چیرگی یابد و همه را زیر یوغ خود بکشاند
و اما دیدگاه قرآن :
لحن قرآن در مورد انسان گوناگون است: در آیه 70 سوره اسرا می فرماید: «و لقد کرمنا بنی آدم» و در برخی آیه ها مانند آیه 34 سوره ابراهیم با لحن نکوهش آمیز می فرماید:« ان الانسان لظلوم کفار»
از این آیات بر می آید که بنی آدم عنوانی است برای انسان ها توأم با مدح و ستایش و احترام در حالی که انسان به صفاتی همانند ظلوم،هلوع، ضعیف و طغیانگر توصیف شده است و این نشان می دهد بنی آدم به انسان تربیت یافته اشاره می کند و یا حداقل نظر به استعدادهای مثبت انسان دارد.
بنی آدم به شخصیت والای نوع بشر و مواهب الهی نسبت به او می پردازد تا با توجه به این ارزش فوق العاده به آسانی گوهر خود را نیالاید و خویش را به بهای ناچیز نفروشد.

در محضر: کرمنا به مواهبی که خدا ذاتاً به انسان داده است و جنبه های مادی اشاره می کند و فضلنا اشاره به فضائلی است که انسان به توفیق الهی اکتساب می کند و مواهب معنوی وی.
منابع:1- انسان شناسی در قرآن آیت الله محمدتقی مصباح یزدی
2- تفسیر نمونه
برچسب:
نویسنده: آرمین آرامفر