شعر اجتماعی

ای مخلوقی که بر مردم تفاخر میکنی / کرده ای خود را فراموش و تظاهر میکنی

می دوانی اسب خود ظلم میکنی بر این و آن / خواب غفلت رفته ای در خواب خر خر میکنی