چشمانم را مےبندم ...
چراغ دلم را روشن مےکنم و پـر مےکشم به سوے حـرمــ ت ...
درست در بـانـد عشق فرود میایم ...
بین الحـــــرمین ...
مے ایستم و زیارتے دلچسب مےکنم ...
و این گنبدهاے طلایـے چہ عشق بازے عظیمے بہ پا مےکنند
بیـن مـن و دلـدار ...
بہ خود مے آیم ...
قطره هاے اشک گونہ ام را نوازش مےکنند ...
و این یعنے زیـارتـم قبـول است انشاالله ...
.
.
.
دلـم را همیـنـگـونـه بیـتـاب نگهـدار اربـاب ...

برچسب:
نویسنده: آرمین آرامفر