من و جدا شدن از کوی تو خدا نکند

به خون نشانده دل دودمان آدم را

غم تو موهبت کبریاست در دل من

نمیدهم به سرور بهشت این غم را

غبار ماتم تو آبرو به من بخشید

به نیم قطره ی اشک محبتت ندهم

اگر دهند به دستم تمام عالم را

ز یمن گریه برای تو روز محشر هم

خموش می کنم از اشک خود جهنم را

اگر بناست دمی بی تو بگذرد عمرم

هزار بار بمیرم ، نبینم آن دم را

من و جدا شدن از کوی تو خدا نکند

خدا هر آنچه کند، از تو ام جدا نکند